Poremećaji u razvitku ženskih polnih organa

Poremećaji u razvitku ženskih polnih organa obuhvataju blaža ili teža odstupanja od normalnog razvitka ženskog genitalnog sastava, koja se javljaju na 3 nivoa: anomalije u razvitku ženskih polnih žlezda (jajnika/ovarija), anomalije spajanja Müllerovih kanala (anomalije u spajanju jajovoda, materice i vagine) i abnormalnosti u razvitku spoljasnjosti polog organa. Najčešće su u pitanju rana embrionalna oštećenja u razvitku genitalnog sastava, koja su veoma često kombinovana s naslednim ili slučajno nastalim hromosomskim aberacijama.

Anomalije u razvitku ženskih polnih žlezda obuhvataju potpuni nedostatak (ovarijska aplazija i ageneza) ili prisustvo funkcionalno neaktivnog tkiva na mjestu polnih žljezda: ovarijska disgeneza - sindromi kao što su Turnerov sindrom (45 XO), Triple X (47 XXX), Swyerov (46 XY), Klinefelterov (47 XXY), i Morrisov sindrom - sindrom testikularne feminizacije (46 XY). Radi se najčešće o hromozomskim anomalijama ili intrauterinom oštećenju

Uterus bicornis
Anomalije u spajanju jajovoda, materice i vagine obuhvataju nedostatak ili različite stupnjeve sraslosti, odnosno neprohodnosti jajovoda, maternce i vagine: aplazija i atrezija, kao i pojavu različitih oblika septuma koja u krajnjoj liniji može rezultirati nastankom dvostruke ili pak jednoroge ili dvoroge materice.

Anomalije u razvitku spoljasnjosti polog organa predstavljene su različitim stupnjevima nepravilnog diferenciranja i delomičnog ili potpunog spajanja ovih organa te interseksualitetom: muški i ženski pseudohermafroditizam, Mayer-Rokitanski sindrom, adrenogenitalni sindrom, kao i pravi hermafroditizam.

Mogućnosti dijagnostike obuhvataju pre svega ginekološki i ultrazvučni pregled, koji se kombinuju s hromosomskom analizom i po potrebi histeroskopijom (HSC) i laparoskopijom (LSC). U lečenju neplodnosti najbolju prognozu imaju anomalije spajanja, gde je normalnu trudnoću vrlo često moguće ostvariti uz minimalne ili nikakove hirurške intervencije. U slučaju anomalija razvitka polnih žljezda ili spoljasnjih genitalija lečenje se svodi na pre svega hiruršku korekciju i hormonsku terapiju.